Ο Jimmy Hendrix, το χωριό με τους λεπρούς και η “εξέγερση” του Δεκεμβρίου

Έχω τρεις πολύ καλές ιστορίες: Ιστορία πρώτη,αφορά τη μέρα που άκουσα για πρώτη φορά τον Αφρικανό Jimmy Hendrix από το Northern Baragazal νότια του Darfur και δυτικά του Chad. Το όνομα του John Kudusay με τον πρώτο μεγαλειώδες LP “ΟΚ Mith Sudan”. Η δεύτερη ιστορία αφορά τη μέρα που ανακαλύψαμε το ξεχασμένο χωριό με τους λεπρούς από την εποχή του πολέμου ενώ η τρίτη περιγράφει την μέρα που 6 ένοπλοι (armed youth) κατέλαβαν το Land Cruiser Pick Up ταξιδεύοντας ανατολικά του Ρούμπεκ.Για ακόμα μια φορά όμως θα σας απογοητεύσω.

Θα σας μιλήσω για τις ευρωεκλογές (με τον δικό μου τρόπο) με αφορμή μια συλλογή από άρθρα, αναφορικά με τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου στην Αθήνα (Hellenic Obsevatory, London School of Economics, Απρίλιος 2009), που μου έστειλε η καλή μου φίλη Ελιάννα. θα συνοψίσω την σκέψη μου σε δέκα σημεία. Προσπαθήστε να τα δείτε συνδυαστικά. Η σκέψη και η λογική είναι και πάλι αιρετική και σε πολλά σημεία αφαιρετική (με λόγο).

1) Η γενιά των 700 ευρώ αποτελεί μια “λεκτική κατασκευή” μιας και είναι αυτή που κατα κανόνα συντηρεί και έμμεσα επιβιώνει από την παραοικονομία του συστήματος.

2) Η γενιά των 700 ευρώ τροφοδοτεί το πελατειακό σύστημα.

3) Εξαιτίας αυτού (ανάμεσα σε άλλους λόγους), η κοινωνία των πολιτών είναι τόσο αδύναμη που σε όλες τις μορφές της, βρίσκεται υπό θεσμική ή εξωθεσμική πολιτική καθοδήγηση.

4) Λόγω του παραπάνω κομμάτι των Media(π.χ. Σκαι), υποκαθιστούν την αυτόνομη, μη πολιτικοποιημένη κοινωνική δυναμική, φαινόμενο άκρως επικίνδυνο.

5)Η κινηματική δυναμική του Δεκεμβρίου αφενός εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες ημέρες/ εβδομάδες και αφετέρου ότι απέμεινε χαλιναγωγήθηκε μέσα στους μήνες από κάποιας μορφής πολιτικής ορμής και άρα απέτυχε.

6) Το ζήτημα είναι καθαρά αξιακό. Όσο οι κινηματικές δράσεις βάζουν ως πρώτη αξία την πολιτική τοποθέτηση θα αποτυχνάνουν. Εξαιρέσεις όπως τα θέματα περιβάλλοντος που ως ‘κοινωνική αξία’ ενώνει μεγάλες μάζες επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Το ερώτημα είναι αν η αξιακή αυτή ανατροπή είναι αποδεκτό να προέρθει από τα media (!!μην ξεγελιέστε).

7) Άλλες “πολιτικές αξίες “ όπως το “Πανεπιστημιακό Ασύλο”, πρέπει να καταργηθούν άμεσα, απροσχημάτιστα και απαρρέκκλιτα. Όποιος φοβάται να το ομολογήσει για μη θεωρηθεί, συντηρητικός, δεξιός, βολεμένος αποτελεί την άλλη όψη του ίδιου πελατειακού συστήματος. Με άλλα λόγια αβανταδόροι πανεπιστημιακοί, συνδικαλιστές φοιτητές, η γενιά των “700 ευρώ”και οι εξω συστημικοί τυχοδιώκτες αποτελούν απλά το “ριζοσπαστικό κομμάτι” του συστήματος των ημέτερων.

8 ) Οποιαδήποτε σύγκριση των Δεκεμβριανών 2008 με κοινωνικές ανατροπές είναι άκυρη γιατί σε καμία περίπτωση η σύγκρουση με τους θεσμούς δεν ήτανε αξιακή.

9) Δανείζομαι την έκφραση “society of veto groups”. Είναι ότι πιο μαγικό έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Πολιτικοί μηχανικοί και κατασκευαστές που κάνουν παρτυ από τη Κυψέλη μέχρι τα “αναπτυσόμενα” Μεσόγεια, λεωφορειολοριδες για τα ταξί ενόψει εκλογών, εξω συστημικοί που καταστρέφουν τις βάσεις δεδομένων των Παν/μιων, αστυνομία που κάνει πάρτι οργίων με τους μετανάστες στα κρατητήρια, άρρωστες κοινωνίες που με κάνουν να σκέφτομαι οτι μετά την Αφρική θα κατευθυνθεί στο λιμάνι της Πάτρας με του Αφγανούς. Όλοι κουναν τον άσσο με το βέτο, όλοι βολεύονται και όλοι είναι “χαρούμενοι”, όλοι.

10) Αν ακόμα πιστεύεται στην επανάσταση, μη φοβηθείτε να την ορίσετε και να την επαναπροσδιορίσετε όπως εσείς νομίζετε. Αλλά μη ξεχνάτε οτι στους καιρούς μας αυτή πρέπει να είναι αξιακή και όχι πολιτική. 

~ by Panagiotis on May 24, 2009.