Ενα Παράθυρο για να Βλέπεις τ Αστέρια

Μετρώντας τις μέρες ανάποδα για την αναχώρησή μου σκέφτομαι όλα αυτά που αφήνω πίσω και όλα όσα θα συναντήσω στο Rumbek. Δεν θα είναι η πρώτη φορά και σίγουρα δεν με τρομάζει η νέα αυτή περιπέτεια. Η γειτονιά της υποσαχάριας ανατολικής Αφρικής μου είναι γνωστή από παλιά. Η δουλειά είναι συναρπαστική και το βάρος της ευθύνης για το προσωπικό που δουλεύει στην ομάδα- διεθνές και ντόπιο- είναι μεγάλο αλλά όχι κουραστικό.  Αυτό που ίσως τρομάζει είναι οι καιρικές συνθήκες, η ελονοσία, τα σοβαρά ζητήματα ασφαλείας και ίσως η μοναξιά και η απομόνωση που νιώθεις στο απόλυτο τίποτα.

 

Το blog αυτό είναι ένας τρόπος να μοιραστώ μαζί μας κάποιες εμπειρίες και να γνωρίσετε λίγο παραπάνω τον συναρπαστικό χώρο του Humanitarian and International Development στον οποίο εργάζομαι πάνω από 3 χρόνια τώρα. Για μένα είναι ένα ακόμα τρόπος επικοινωνίας με την ομόρφη ζωή της Αθήνας, με τους φίλους μου. Μπορεί να ακούγομαι λίγο ρομαντικός ή μελό ή και ίσως υπερβολικός είναι όμως οι πληροφορίες που έρχονται που σε τρομάζουν…

~ by Panagiotis on July 13, 2008.